16-08-17

Donderse bliksem nog aan toe

Het was rond 10:03 uur precies dat ondergetekende zijn voordeur achter hem dichttrok gisteren om de geplande twintiger te lopen. Net op het moment dat mijn polshorloge de satellieten afzocht hoorden ik wat gerommel daarboven, ook ne goeie morgen prevelde ik en zette aan. Na exact 352 meter vielen de eerste druppels , zo van die dikke, zware maar vooral vochtige en natte, je kent ze wel. Zeiknat, zo kon je deze sportieveling wel noemen maar “retourneren” was geen optie want natter dan nat kan je moeilijk worden en kijk daar kwam “madame soleil” even piepen en ik droogde sneller dan eeimages.jpgn “wijting” aan het droogrek. Halfweg en langs het kanaal richting Nieuwpoort werd de lucht zowaar literair “50 shades grey” ging over in “the dark one” mor azo van dat donker zwart hé. Op het zelfde moment vond er een spetterende luchtshow plaats die ondersteund werd door de notenkrakerssymfonie … SPEC-TA-CU-LAIR .. en of dit niet genoeg was viel er een paar kubiek water in 1 keer uit de lucht, een waterval was er niets bij, ik begon spontaan te groeien, later bleek dat ik aan het drijven was in mijn schoenen … na 23 minuten ofte 1380 seconden genieten dook ik het eerste bushokje in. Het thuisfront werd op de hoogte gesteld van mijn leuke bezigheid en het “Bredense baywatch team” teruggeroepen. Net voor ik koud begon te krijgen (hoe weet een mens dat eigenlijk) kon ik verder in wat ik aanvaardbare regen durf te noemen. De laatste 8 kilometer waren eigenlijk saai er valt eigenlijk weinig over te zeggen want op een 3 tal fikse buien na gebeurde er niets. Je kan nie blijven winnen....